سرمنشا لیزینگ در پاکستان، مانند بسیاری دیگر از کشورها، به تلاش­های شرکت IFC در واشنگتن آمریکا برمی­گردد. اولین شرکت لیزینگ در پاکستان، منطبق بر قوانین شرکت­های لیزینگ، شرکتNDLC بود که در سال 1984 به صورت مشارکت بین NDFC ، گروه حبیب و شرکت IFC تاسیس شد. بانک ADB نیز بعد ها به این مشارکت پیوست.
روند رشد صنعت لیزینگ در پاکستان در ابتدا به دلیل کمبود آگاهی از طبیعت و مزایای آن با کندی همراه بود. طی پنج سال بعدی، تنها 5 شرکت لیزینگ وارد صنعت لیزینگ شدند. به دلیل بسته اصلاحات اقتصادی که در اوایل سال های 1990 از سوی دولت معرفی شد، تعدادی از شرکت­های لیزینگ وارد کار شدند.
لیزینگ با استفاده از مزایای مالیاتی متمایز و فرایند تایید شده موثر، به یک منبع جذاب جهت تامین منابع مالی تبدیل شد. علاوه بر آن تامین مالی به روش لیزینگ به عنوان یکی از روش­های مجاز منطبق بر قوانین اسلام، محبوبیت پیدا کرد. در نتیجه، از تنها یک شرکت در سال 1985، تعداد شرکت­های لیزینگ به 33 شرکت و 8 شرکت لیزینگ مضاربه­ای افزایش یافت که بالاترین مقدار در بخش لیزینگ تا کنون بوده است.
این روزها در پاکستان برخی از کالاهای مهم از طریق لیزینگ تامین مالی شده که از این جمله می­توان به ماشین آلات صنعتی و تجهیزات، اتومبیل­ها و تجهیزات سخت افزاری کامپیوتر و .... اشاره کرد.
در حال حاضر بخش لیزینگ در پاکستان از 11 شرکت لیزینگ تشکیل شده و تقریباً همه قراردادهای مضاربه­ به صورت لیزینگ صورت می­گیرد.
دلیل واقعی کاهش تعداد شرکت­های لیزینگ و مضاربه ­های لیزینگ وام دهندگان اولیه و ثانویه هستند، زیرا آنها فاقد اهرم نفوذ کافی و پتانسیل­های کسب درآمد بانک­ها هستند.
ادامه مطلب با دانلود فایل ضمیمه